Mamalou-koe

Wat ik heb met koeien???? Pipo-Koeien!!!

Het is wel mijn visitekaartje 

 

Zelf getekend en een stuk vrolijker dan jaren terug op school, waarbij ik alle magen moest leren... lebmaag, netmaag, boekmaag en pens

Toch maakt het die koe toch wel een uniek wezen... de herkauwer.

Op dezelfde manier kan ik ook ergens over nadenken, lekker op me in laten werken en er dan een aantal dagen later op terug komen.

 

De koe is ook de herbivoor, die gras omzet in een eerlijk natuurproduct, wat puur te gebruiken is en een geschikte basis is voor heel veel andere lekkernijen…Simpel en veelzijdig.

Of ze nou vol zit met gekke vlekken of dat het lijkt of er een laken overheen hangt…met ‘n blesje, hoorntjes of een oorbel … Ze verschijnt in heel veel vormen en is zelfs knuffelbaar, ondanks haar indrukwekkende verschijning.

Ze is tweetenig; Even dus… en haar voetafdrukken maken daardoor hartjes in 4-voud; met n beetje fantasie dan 

Dan kennen we natuurlijk ook de bekende koeienvlaaien;  

Haar eindproduct is weer de basis voor rijke grond en geschikt voor groei.

 

Er worden ook hele leuke tassen gemaakt van die huidjes, ook al vind ik dat dan weer zielig… en die biefstuk is ook een lekker en krachtig stukje vlees.

Dus of ze nou leeft of dood is… die koe blijft interessant.

 

Vandaar de Mamalou-koe; Die afgebeeld staat op de door Mamalou geschilderde pipowagen in Velserbeek...  maar eigenlijk heb ik niks met koeien